Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /var/www/vhosts/kusterseducatie.nl/rickenmiek.nl/textpattern/lib/txplib_db.php on line 14
Into The Wild Wild West: Pagina 2

een dag

jun 11, 03:27

Ja Okee, dit is toch wel de leukste periode van ons verblijf op Statia. Totaal gewend, onze vrienden zijn meer meubilair dan super exciting, we hebben de Dodge, we hebben weer muziek in de jeep (Suus heeft IPOD bij zich), de jeep rijdt veel lekkerder en maakt niet meer de herrie die hij eerst maakte. Wij zijn zelf ook meubilair op Statia en het leven gaat gewoon verder met alles wat erbij hoort. Bovendien (moederkloekhart) bloeien Jackie en Lotje lekker op. De leukste twee ochtenden waren de ochtend met Jack de Quill hiken en vanochtend met Lot picknicken bij de Botanical Garden.

Okee, beschrijving van mijn dag:

Half vijf op: facebook checken, skypen, mails schrijven, koffie drinken, broodjes in oven, aardbeienjam, sigaret opsteken, afwas doen, douchen, Jack wakker maken, eten geven, schoolkleren strijken, kleren zoeken, laten aankleden, tanden laten poetsen, Rick wakker maken, waarschuwen dat ik nog weg ben als hij weg moet, dus dat ie nu op MOET staan en in de jeep naar school. Na Jack wegbrengen naar Joshua. Weer koffie, sigaretjes en praten over het lot van de zwarte medemens wiens voorouders als slaven uit Afrika hierheen zijn gehaald. Over Gebe, de electriciteitsbedrijf dat niet functioneert en de mogelijkheid dat de terminal voor onze electriciteit gaat zorgen. Over het culture department en wat een onzinnig vlaggenfeest ze aan het organiseren zijn. Over de mensen op Statia, over Beatrix en de bijbel, over kinderen slaan, over mannen die zich niet echt verplicht voelen voor hun kinderen te zorgen, over vrouwen, over mijn krantje en de mailinglist, over zijn land, over de Nederlandse verkiezingen en de Nederlandse politieke partijen…

Toen langs de bakker, een stukje chocoladetaart, een soort kaneel rozijnen staaf, een soort droge anijscake, een groot rozijnenkoekje, en twee zakken broodjes gehaald.

Thuisgekomen kwamen Suus en Floor net onder de douche vandaan. Lot had haar roze glitterfeestjurk al aan, Suus kamde haar haar en we maakten de picknick mand klaar.

Op naar de botanical garden, met de muziek op de ipod. Eerst langs Mazinga, stuk oude kaas gekocht en de krant. Grote omweg langs de Atlantische kant gemaakt, en toen we er eindelijk waren, kwamen we erachter dat we de picknickmand waren vergeten.

Terug dus, ik wilde alleen, Floor en Suus wilde mee, Lotje wilde naar de speeltuin in de Botanical Garden en die aardige Floor offerde zich op: Hij bleef bij Lot. Suus ging met me mee en zocht de muziek uit. Nu de korte weg, het viel wel mee. Picknickmand gepakt, kaasschaaf erbij, voor de zekerheid getankt (Jeep heeft geen benzinemeter) en weer de kortere weg naar de Botanical Garden.

De Botanical Garden heeft een groot houten hek dat je open moet doen om er in te kunnen. We reden naar boven de tuin in en daar stonden Lotje en Floor te zwaaien.
Taartjes! We zijn onder een afdak van groen schaduwnet gaan zitten, aan een vierkant tafeltje, met al die taartjes in het midden. Picknickmand is compleet met vorkjes bekertjes, bordjes, het was heel prettig. Ik had de krant en las de standpunten van de VVD over de Antillen en in het bijzonder Sint Maarten een beetje door, groot artikel daarover, ga ik later nog eens doorlezen.

Suus ging met Lot weer naar de speeltuin, Floor ging een beetje zeuren over kamerzoeken en wat moet ik nou doen en ik liep weg en ging op een bankje zitten dat overkeek op de Atlantische Oceaan en St. Kitts. Na een poosje ging ik op dat bankje liggen en viel in slaap.

Suus maakte we wakker: ze wilden weer gaan.

Wij weer in de jeep, lekkere muziek, Snoop Dogg My medicine bijvoorbeeld. New York met Alicia Keyes.

Het was half een, we moesten naar huis omdat Jack zo thuis zou komen (de kids rijden per schoolbus naar huis). Eerst Floor bij Smoke Alley afgezet en ja hoor, toen we aankwamen, liep Jack juist naar boven met zijn nieuwe rugzakje met Pokemon erop. De Dodge stond er, Rick was er dus al.
Rick had tijd achter de laptop nodig, dus Jack schoolkleren uit, ik badpakjurkje aan, Lotje feestjurk uit, Suus had bikini al onder jurk.

In de zee gespeeld, met een kennis gekletst die daar ook rondspetterde (oogje op Suus, niet dat iemand het in de gaten had behalve ik). Twee jongens maken omtrekkende bewegingen richting Kusters family, maar daar merkt niemand iets van behalve ik. Jack kreeg honger, ik haalde een pasteche met salt fish bij de haven en toen ik daarmee terugkwam hadden Floor en Suus na een poosje ook een beetje trek. Weer terug, nog twee pasteches gehaald.

Steeds een plezierig ritje van een paar minuten met de muziek in de jeep.

Ik met Carla’s badpakjurkje en Suus’ tijgerklompjes. En de zonnebril waar Floor mee aankwam twee weken geleden. Het badpakjurkje is wit met rode bloemetjes en groene blaadjes en van die cups erin. Altijd een vreselijk tuttig ding gevonden, maar toch maar gaan gebruiken. Het rokje is zo heel klok, maar dan kort. Het interesseert me niet wat voor kleren ik aan heb, het is heet, mijn haar waait in de wind en ik heb een zonnebril, so what could happen to me?

Okee, dus nog even op het strand en toen wilde ik bij Rick thuis checken. Ik had gevraagd of hij naar het strand wilde komen en maakte me een beetje zorgen.

Rick zat in de stoel voor de televisie te slapen voor zo’n oude serie “Bonanza” of zoiets. Deze oude series draaien ze de hele dag op een bepaald kanaal.

Ik ging stilletjes achter de laptop zitten om te kijken wat er allemaal aan de hand is. Niets spectaculairs.

Rick werd wakker en was verbaasd dat ik er zat. We praatten wat rustig en toen ging hij naar bed.

Ik pakte wat geld en deed de boodschappen bij Duggins. Twee diepvriespizza’s, spinazie, tomaten, koekjes, sinaasappelsap, ovenbroodjes, vleesbeleg. Terug naar huis, boodschappen opruimen, weer naar het strand, iedereen meegenomen, thuis met Floor en Suus naar een documentaire op HBO gekeken over Ron Gallela, famous paperazzo.

Jack wilde monopoly spelen, maar we konden het spel niet vinden.

De documentaire was steengoed, net als alle documentaires op HBO.

Uiteindelijk keken Jack en Lot een beetje mee en rommelden een beetje verveeld om ons heen. Rick sliep nog en ik, Floor en Suus vielen uiteindelijk alledrie even in slaap.

De kinderen begonnen koekjes te pakken en te zeuren dat ze honger hadden, Floor en Suus kregen ook trek, pizza dus in de oven, spinazie prutje erover heen, Rickerd wakker maken, best gezellig eten behalve gezeur van Lot, die niks wilde eten en zat te huilen.

Na het eten een paar blikjes cola voor Floor en Suus gehaald, ditmaal met de Dodge. Rick en Lot bleven thuis. We besloten flinke omwegen te maken, want de muziek in de Dodge, dat is even heel wat anders dan de muziek in de jeep. Ik heb ze kennis laten maken met Alphabet street en nog eens een klein stukje popmuziekgeschiedenis kunnen geven. We herhaalden New York met Alicia Keyes een aantal keer en voelden ons behoorlijk cool.

Terug op Pleasures was de watertruck gekomen. Rick zat met Scott en de watertruck man die we intussen erg goed kennen een versnapering van het een of ander te delen en te kletsen. Je raadt nooit waarover. Oja, basketball. Een kennis van mij had gebeld vertelde Rick, die de Dodge wel wil kopen. 9000 dollar. Ik geirriteerd (wat een kapsoneswijf die geen cent inbrengt notabene) want volgens mij te goedkoop, ze belde weer, kwam, ik liep mee naar de Dodge, Lot stond intussen onder de douche wat ook nog wat moeite had gekost.

Rick had Jack beloofd dat ie weer het eerste kwart van de basketball wedstrijd mocht zien. Ook al niet mee eens, maar goed, het ventje vind het ontzettend leuk om met de grote mannen mee naar basketball te kijken, en lacht hard mee als zij gaan lachen.

Supervertederend.

Okee, terug, die man ging vragen stellen over een lampje dat brandt, dus ik vond het hoog tijd dat de Rickerd het overnam. Bass was intussen ook gekomen. Kids klaar om te slapen, Lot in bed gedaan. Toen Rick terugkwam zei hij dat ie het niet deed omdat de man de Dodge meteen wil hebben. Ja, zeg! We genieten zo verschrikkelijk van die Dodge, dat kan natuurlijk niet. Rick had nog tegen de man gezegd voor 10 000 krijg je hem meteen, maar gelukkig had de man nee gezegd.

Toen Rick weg was, zei Bass dat hij best de Dodge voor 9000 zou willen kopen, dus dat komt wel goed.

Okee, toen was ik iedereen ineens kwijt, want basketball begon.

Gemaild, geskyped, gefacebooked.

Klamboe opgehangen voor Floor, beter laat dan nooit, hij zit onder de muggenbulten.

En toen was het twaalf uur, Floor jarig.

Iedereen feliciteren, Scott en Bass waren er nog steeds, zaten buiten met Rick te kletsen, ik heb zo het idee dat het over basketball ging, maar ik kan me vergissen, Suus lezen op de bank, Floor teevee kijken, ik achter laptop.

Allemaal bij elkaar op de porche zitten, toen Scott en Bass weg waren en Rick weer binnen was, wilden Floor en Suus precies weten hoe het was gegaan tussen hun vader en mij. Ik heb het idee dat ik dat hele verhaal al vaker heb verteld, maar het was voor hun toch zo’n beetje voor het eerst dat ze het eens goed op een rijtje hoorden.

Ze kunnen het zich nu ook veel beter voorstellen, nu ze de leeftijd hebben die ik toen had.

Toen ik weer achter laptop en Rick en Floor en Suus kletsen. Nu Suus naar bed en Floor en Rick kletsen. Eerst over opleidingen en wat Floor nu moet doen en nu over je raadt het niet: het nederlands elftal.

Het overheersende gesprek op het eiland is the Lakers against the Celtics.
Zelfs Suus heeft, terwijl ze eerst een boek aan het lezen was, toch ook gekeken. Eerst steeds even opkijkend van haar boek, later helemaal.

Kortom, alleen Lot en ik bemoeien ons er niet mee.

Ik blijf alleen maar volhouden dat ik Stottlemeier van de SUNS het leukste vind. Ik kan niet uitleggen waarom. Ik denk dat het door de naam komt, want de baas van Monk heet ook Stottlemeier.

De mensen hier op het eiland zeggen: I am going to beat you tonight, in plaats van de lakers gaan vanavond van de celtics winnen of andersom. Een goede gewoonte die ook een hoop humor met zich meebrengt.

Capacity to have fun.

REACTIES [1]

jun 07, 08:54

alle kids op de achterbank van vliegveld naar huis.

Rick is jarig dus Suus krijgt krullen.

Taartbeslag likken mmmmmm

Miek en Suus op Quill

REACTIES

Hoe het is met de full crew

jun 06, 12:34

We zijn nu compleet. Het gaat prima.
Vandaag ben ik 47. Floor, Suus, Miek en ik hebben gister aan de pool tafel gestaan en daarna gegeten bij Chocolate. Caribbisch eten.
Nu zit ik bij Superburger een bericht te schrijven op onze site. Scott komt net aan om me te feliciteren.
Miek is met Floor, Suus, Jack en Lot naar Duggins om eten voor het verjaardagsmaal te kopen.
Ik voel me niet jong en dat ben ook niet. Maar ik voel me wel ok.
Suus is hier al geweest en voelt zich meteen als een vis in het water. Miek en Suus lopen allebei op hakken in dunne jurkjes. Floor en ik kijken savonds naar de NBA Finals tussen de Lakers en de Celtics. Basketball. Erg Amerikaans, maar ook spannend.
Kortom, het gaat prima.
Gister hadden Jack en Lot een verjaardagspartijtje bij Beau, het zoontje van een collega van me. Tegelijkertijd aten Floor, Suus, Miek en ik bij Chocolate. Dat kan allemaal.
Het is tegelijkertijd een beetje onwerkelijk dat onze tijd op Statia er waarschijnlijk zeer snel op zit.
Ik geniet van het feit dat de Dodge double crew cab ruimte biedt voor iedereen. Van de Dodge moet ik ook afscheid van nemen. De eerste keer in m’n leven dat ik echt van een wagen gehouden heb. Scott zet net een koud Heinekentje klein flesje neer en neemt zelf een Vita Malt. Hem ga ik ook missen.
Proost Scott!

REACTIES [2]

Compleet

jun 05, 04:00

Ik heb hele leuke foto’s, maar kan ze nog niet plaatsen, ons internet is afgesloten, ik zit bij Super Burger en ben het draadje van de camera vergeten.
Dus dat komt nog.

Ik heb trouwens eindelijk een column geschreven die ik wel leuk vind, getiteld She

En verder kan ik melden dat ik erg gelukkig ben en tegelijk een beetje verdrietig. Dat heb je als iets HELEND werkt.

REACTIES

Steeds gezelliger

jun 01, 10:35

Nou Floor wil nu op een jetski. Eerst zouden we maandag gaan, maar toen was het onhandig vanwege zwemles en voetbal. Dan zouden we dinsdag gaan, maar Rick was aan het vergaderen dus konden we de Dodge niet gebruiken. We hebben natuurlijk de Dodge nodig, want we moeten die jetski in de achterbak vervoeren. Morgen weer zwemles en voetbal, dus het moet donderdagmiddag gebeuren. Vervelend gedoe allemaal, maar gelukkig hebben we verder veel plezier, ik maak me niet zo druk om de jetski en ook niet om het gezeur van Floor om de jetski. We hebben vanmiddag toen we dus niet de jetski haalden, met de rode jeep rondgereden. Lotje was notabene op de achterbank in slaap gevallen, terwijl Floor als een wildeman door de bush aan het rijden was. Ik heb erg gelachen. Hij is zo groot voor mijn kleine jeep. Mijn jeep hield het goed, iedere keer keihard gas geven tijdens het schakelen, heel vaak in zijn vrij heel hard gas geven, het stonk af en toe een beetje naar rubber, maar al valt de jeep helemaal uit elkaar, de motor blijft draaien! Ik heb trouwens vorige week de uitlaat eronder gezet die al een half jaar in de tuin lag te wachten. Het is niet te geloven wat dat uitmaakt. Ten eerste maakt mijn jeep niet meer dat beschamende lawaai (ik schaam me nu heel erg dat ik in ZO’N jeep heb gereden), ten tweede schudt hij niet meer (heel merkwaardig, het lijkt wel een wonder, want wat kan dat schudden met die uitlaat te maken hebben gehad) en ten derde lijkt het alsof hij meer power heeft: hij lijkt harder te kunnen rijden…

Vanavond bij Chocolate gegeten. Floor heeft nog nooit in zijn leven zo’n lekkere steak gehad en de drie mannen hebben gepooled, je snapt dat dat voor Jack heel bijzonder was. Jack houdt erg van sport. Na Chocolate gingen we nog even ernaast bij het basketball kijken en Jack speelde direct mee.
Het schatje.

REACTIES

mei 30, 07:43

Floor had het vorige stukje gelezen en zei dat ik had moeten zeggen dat Floor al heel erg vaak in de zee is geweest. Dat klopt ook inderdaad.
Hij is nu zo rood als een kreeft.
Verder is de verf van de supercoole Nikes al aan het afgeven, maar dat geeft niet volgens Floor want dan gebruikt hij deze Nikes voor op het strand.
Hij is ook nog met zijn telefoon de zee in gegaan, zodat hij voor altijd kapot is, maar dat maakt geloof ik ook niet zoveel uit.
Ik moet steeds vaker lachen om Floor, vanavond aan tafel was het bijzonder gezellig.

REACTIES [1]

mei 27, 09:40

Okay, eerst met die quad en vandaag had ie een supercool t shirt gevonden, een supercoole zwembroek en een supercoole onderbroek. Allerlei dingen die je in Nederland niet kan krijgen. Toen vond hij ook nog eens supercoole nikes die net zo lekker als airnikes zitten, maar zo te gek zijn, dat ze over de top zijn zodat je niet hoeft te denken dat je je associeert met jongens die airnikes dragen, want airnikes dragers zijn foute types. “Mam, wil je even de televisie op sport zetten!”
Het is niet te geloven, hij dwingt me om de hele tijd te mopperen.
Ik voel me net een nukkige oma..
Geen enkele behoefte om te moederen over hem!

Maar het is wel gezellig hoor, behalve dan dat het tot nu toe bijna iedere dag de hele dag bewolkt is. Zoiets is voor ons wel enerverend, maar minder geschikt om op het strand te liggen en in de zee te spelen. Dus vandaag bijvoorbeeld was best saai voor Floor. Ik heb de hele dag gerommeld, eigenlijk geen idee wat ik heb gedaan. Veel heen en weer gereden, maar dan bijvoorbeeld zonder boodschappen te doen. Floor is een hele tijd in het dorp gebleven. Shoppen zoals gezegd, ongelooflijk, maar hij heeft dus echt coole dingen op het eiland gevonden. weest. Hij kan het goed vinden met de meisjes van Intermezzo en hij zegt dat zijn vriendjes een hele leuke vakantie zouden hebben als ze bij Joshua op de camping zouden staan voor 30$ per dag. Ik moet daar nog eens verder over praten met hem. Alles op zijn tijd.

Zaterdag hebben we hier feest. Goodbye Party voor Natasja. Daar moeten we ons morgenmiddag op gaan voorbereiden.

REACTIES [1]

Fietsen?

mei 26, 03:15

Okee, dus Floor heeft gisteren op de Quad door de regen geragd. Hij kwam er al snel achter dat het zijn enige dag zou zijn, want om het ding langer te huren, zou hij toch echt een rijbewijs moeten laten zien. Dus ieder boodschapje dat niet echt gehaald hoefde te worden, heeft ie gehaald met Quad. Het was een groot plezier om Floor iedere keer weer zeiknat en vies te zien thuiskomen met een paar snickers, een fles piri piri saus, hondenvoer, sigaretjes, het ging maar door.

Vanochtend redelijk sjachrijnig dat het Quadfeest voorbij is. Een Floor wil mobiel zijn. Lopen dan maar, of zullen we de fiets repareren?

REACTIES

QUAD

mei 25, 11:35

Floor heeft een QUAD gehuurd!

REACTIES [1]

mei 25, 07:17

REACTIES [1]

Floor is er!

mei 24, 09:11

Gisteren belde ik Floor om een uur of twee. Hij zat al op het strand van St. Maarten met een pina colada. Hij kwam erg vrolijk aan. Meteen Jack en Lot optillen. Jack en Lot zijn nog verlegen hoor! Wel prachtige kado’s voor ze meegenomen.
Altijd leuk als mensen ‘s avonds aankomen. Dan zijn ze de volgende ochtend blij verrast met hoe ontzettend mooi we wonen.
Hier Floor net wakker, op de porche:

REACTIES [2]

mei 10, 11:44

Vanochtend zag ik dat de kaktus van meneer Bakker, onze buurman, in bloei stond. Vier grote witte bloemen die een beetje op de bloemen van de Magnolia lijken, zijn tevoorschijn gekomen uit de groene stekelige pilaren. Ik stond nog bij de auto toen meneer Bakker er aan kwam. Hij had net zijn werkster opgehaald. Toen ik meneer Bakker vertelde hoe mooi ik ze vond en dat ik zoiets nog nooit heb gezien, vertelde hij dat die bloemen maar een dag bloeien. Hij zei: “Kom mee.” Ik liep achter hem aan. Hij zei: “Ik hoop dat je niet bang bent voor de honden.” Ik zei dat ik sinds ik zelf honden heb niet meer bang ben voor honden. Ik zei tegen de werkster dat ik een keer door een Rottweiler was gebeten hier, en wees mijn kont aan. “Oeww!” zei de werkster en keek me met grote ogen aan. Een betonnen schaduwrijk paadje leidde naar de zijkant van zijn huis. Meneer Bakkers’ huis staat op palen en de werkplaats met grijs betonnen vloer onder het huis, zag er uit alsof er voortdurend gerommeld wordt. Veel bakken met planten, een kippenhok verderop in de tuin en naast de trap die naar de voorgalerij leidt, de kaktus. Ongeveer 6 meter hoog, met wel 20 pilaren. En vol bloemen en knoppen. Een prachtig gezicht. Een inspirerende plek ook, zo’n huis in de jungle waar iemand al meer dan 20 jaar woont.
Het huis van Joe en Joe Taylor maakte ook al zo’n indruk op me.
Wat zou ik graag hier een huis willen hebben. Hoe meer huizen je ziet, hoe duidelijker wordt hoe je hem hebben wilt. De twee huizen die het meeste indruk op me hebben gemaakt zijn die van meneer Bakker en die van de familie Taylor.
Omdat het er donker is. Er staan grote oude bomen om het huis heen, die veel schaduw geven. Toen Joshua zijn mangobomen had geplant zei ik dat hij ze veel te dicht bij elkaar had gezet. “I want to create a canopy” zei hij. Dat klinkt heel exotisch en typisch Caribisch, maar dat is het niet echt als je in het woordenboek kijkt. In het woordenboek is de vertaling: overkapping.
Meneer Bakker en de familie Taylor hebben een capony gecreerd. In het dorp heb je ook zo’n plek, tegenover Spannercorner. Er zitten altijd wel een paar gasten op het bankje onder het bladerdak. Je kunt hier natuurlijk ook niet in de zon zitten, niemand zit in de zon. Er is veel schaduw nodig.
Wat moeten wij dus doen?
Nu alvast bomen planten op ons land.

Al die oude mensen die met stekjes, kippetjes, tomaatjes rommelen, o, ik weet zeker dat ik ook zo word als ik oud ben! Je kunt stokoud worden als je hier jaar in jaar uit een beetje rommelt met je dieren en je plantjes. Alles veilig dicht om je huis heen, niemand die zomaar langs komt, vroeg op, laat naar bed, veel tukjes overdag. Ik heb al eerder geschreven dat het hier lijkt alsof er geen einde aan de tijd komt.
Ik kan niet wachten tot ik oud ben, want nu houd ik nog helemaal niet van dat soort dingen. Maar het gaat zeker komen!

REACTIES [2]

Jackerd zwemdiploma gehaald

mei 01, 01:05

Typisch Jack, mijn favoriete foto.

Blij met zwemdiploma A, nu snel zwemdiploma B.

REACTIES [2]

Deuk

apr 27, 09:25

Het is gebeurd.
Miek heeft een deuk in mijn Dakota gereden. Aan de voorkant. Bij het wegdraaien van een stenen paal heeft ze de zaak te gemakkelijk ingeschat. Ik verzocht haar op te letten.Ik legde uit dat de auto langer is dan wat zij gewend is.
“Ja, Rick, dat heb ik nou wel gehoord”.
Ik wrong mijn handen en smeekte. Letterlijk met gevouwen handen en op mijn knieen. Heeft niks uitgehaald: het moest en zou gebeuren. Het speeltje moest bezoedeld worden.
Vandaag alleen al 3 opmerkingen gekregen.
“Nu al een deuk?”
En:
“Boy that’s a nasty dent you got there!”.
Toen snelde ik ook nog eens langs Bandit en hij schreeuwde me nog achterna: “Annemiek do it?”
En telkens zat ik verbeten achter het wiel de boosheid naar beneden te drukken.
Natuurlijk moest ook Scott het weten. En daar kwamen de adviezen. “Ga naar Suares. O, nee, die zit nu weer op de Domenican Republic. Hij is wel de beste met dit soort deuken”
“Je kan natuurlijk ook naar Albert Schmidt van Eutel gaan. Alleen die heeft nooit tijd!”
Voorlopig mag Miek niet meer in de Dakota rijden. Straf. Had ik natuurlijk meteen moeten doen, maar ben ik te soft voor.
Met grote stelligheid durf ik te beweren dat men zich slap lacht om mij. Want ik liet iedereen weten hoe blij ik met mijn DD was.
Het zijn de kleine verhaaltjes van het eiland.
Ik heb vaak het gevoel te grazen te worden genomen door tante Pollewop. Zo noem ik mijn vrouw. Ik was in Zuid-Frankrijk bij Miek’s moeder en ik brak mijn voet. Met alle geweld moesten we toch kanovaren op de rivier en ja hoor: terwijl mijn been gestrekt op de rand van de boot ligt, valt mevrouw languit achteruit. Precies op mijn gebroken voet.
“Sorry!”.
De ergernis.
Miek toch de Dunne en ik.. ja toch de Dikke. Qua wat betreft Laurel en Hardy zeker.
Zo is het met mijn CD’s en mijn installatie gegaan en zo is het met mijn bescheiden gereedschap-verzameling gegaan. Alhoewel, bescheiden? Iedere week naar de Gamma om wat te halen voor het huis op Laan.
Maar dus dat altijd alles weg en/of kapot is. “Alles muss kaput!”.
En dan: je kan geen kant op.
Want ze lusten je rauw als je komt klagen, de familieleden etc, en ze hebben ‘m al klaar liggen voor je. De dooddoener.
“Ja, Rick, dat kan je natuurlijk verwachten als je trouwt en kleine kinderen krijgt”.
Mmm.

REACTIES [7]

Nieuw speeltje

apr 17, 07:22

Vaak als ik thuiskom, moet ik me flink afreageren om de meest stupide en irritante kleine gebeurtenissen van een dag werken op de GvP school van me af te schudden.
Ik krab dan wat, sla in mijn gezicht, kreun en praat hardop tegen mezelf, trek snel m’n kleren uit: kortom geen pretje voor mijn directe omgeving. Meestal gaan Miek en de kinderen bij het eerste signaal van het afreageren snel en geruisloos naar het strand zodat ik even alleen kan zijn met mijn autisme.
Ik ga de lezer niet vermoeien met wat voor dingen ik aan mijn hoofd thuis kom. Want het onderwerp van dit stukje is de Dodge Dakota. Ja, weer over die auto. Er is een nieuw speeltje gekomen ter lering ende vermaek. Een bron van afleiding en troost voor de man. Als ik het allemaal niet zie zitten, dan stap ik in m’n Dodge Dakota en dan rijd ik meestal naar Zeelandia. Even uitproberen hoe alles werkt. Vooral het 4 wheel-aspect van de zaak. Ik moet me haasten om erbij te zeggen dat het in feite een totaal ongeschikt vervoermiddel is voor dit eiland. Groot en zwaar met vier deuren en een laadbak om van alles in te vervoeren, is ie eigenlijk gemaakt om door de uitgestrekte bossen van Canada te rijden. Dit eiland meet 2.5 bij 7 kilometer en je kunt nooit langer dan een paar honderd meter recht uit rijden. Maar er is wel veel onontwikkeld land met grote vulkanische stenen en boomstronken. Dat loopt vaak steil omhoog. En daar is mijn 4.7 liter 4×4 v8 o.a. voor gemaakt. Het is eigenlijk meer een trekpaard (v8), maar dat is een eigenschap waar ik voorlopig niks aan heb. Dat de truck over de geasfalteerde weg zoemt en daarbij een heel aangenaam geluid maakt, daar was ik al meteen achter. En dat ie hard optrekt ook, maar z’n ‘’off the road’’ eigenschappen waren voor mij tot dusver onbekend en onbeproefd. En ja, een heel goed geluid uit de speakers in de zware deuren.
Dus toen ik op een zaterdagochtend ruzie met Miek had gemaakt over wat de tuinman redelijkerwijs kon vragen voor het weghalen van twee bomen, besloot ik, ter afkoeling, de truck naar ons land te rijden om hem daar z’n vuurdoop te geven op het gebied van terrein rijden. Daar stond ik dan met de truck aan de rand van de weg. Even gestopt om naar beneden te kijken (mijn land loopt steil naar beneden vanaf de weg). Ik dacht bij mezelf: “Nee, dat red ik niet, die wagen komt vast te zitten op zo’n grote steen en dan zit ik daar met 4 wielen draaiend in de lucht”. Dus ik draaide om en reed met de staart tussen de poten terug.
Daar kwam plotseling een vrouwelijke collega aan haar tuinhek staan om iets naar mij te roepen:
“He Rick, durf je het toch maar niet aan met je nieuwe truck?”
Wat heeft ze dat snel door, schoot het door me heen.
“Eh, hai Judith, ‘tuurlijk durf ik dat wel! Ik moet alleen even wat halen.”
“O ja, wat dan?”
Ik had besloten een klein rokertje te halen zodat ik wat meer vertrouwen zou krijgen en zodat ik, na de beproeving, even de stress van me af zou kunnen blazen.
“De rolmeter. Of hoe noem je dat ding. Ik moet even iets op mijn land opmeten”.
“Oh”.
Thuis vlug het huis ingeslopen en de merchandise gepakt en weer naar buiten gepiept. Weer terug naar het land gereden en daar stond ik dan weer aan dezelfde rand. Radio uit gezet en de truck in z’n 4 wheel drive gezet. High gear. En daar ging ik dan. Schijnbaar moeiteloos en in betrekkelijk stilte ploegde het bakbeest zich door de aarde en over stenen en stenen wallen en boomwortels naar boven. Plotseling hoorde ik het gezoem van een zwerm bijen. Er vlogen al twee bijen rond in de auto. Snel drukte ik op alle knopjes van de ramen (het privilege van de bestuurder). Dicht. Gelukkig. M’n hart klopte in m’n keel. Schuin naar boven kijkend zag ik de zwarte zwerm over het dak van de truck trekken. Intussen ging de wagen onverstoorbaar door met jonge bomen onder z’n wielen pletten en met een zucht van opluchting was ik eindelijk aan de bovengrens van mijn land geraakt en zo draaide ik weer de weg op. Niet gestoken. Pff. Gevoel van opluchting en overwinning.
Gauw even op fast forward gedrukt om “Rubberband Man” van the Spinners te horen. Meezingend terug naar vrouw en kinderen gereden. Het kleine, grote geluk.

REAGEER [6]

Dood vogeltje

apr 08, 10:28

Vandaag dineerden we aan de achterkant van het huis. Miek had spaghetti gemaakt. A la bolognaise, maar met spinazie. Heerlijk was het. Rood wijntje erbij. Parmezaanse kaas. Jack zei meteen: “Ik wil die saus niet. Dat vind ik vies!” Irritant als kinderen dat zeggen. Vooral als het je eigen kinderen zijn.
We hadden het over ons kuiken. Het gaat al een week heel goed met het kuiken en ik ben er een beetje gehecht aan geraakt. Het kleine vogeltje werd regelmatig op het keukenaanrecht gezet met een stukje brood en een bakje water. Lottie en ik speelden ook vaak met het kuiken op bed.
“Ik denk dat het kuiken dood is”, sprak Miek plots. Ik keek verbaasd op. “Heb je dan helemaal niet gemerkt dat het gepiep al 2 dagen opgehouden is, Rick?”, sprak Miek terwijl ze me verbaasd aankeek. Verrek, nu je het zegt, bedacht ik bij mezelf. En ik moest bekennen dat ik de laatste dagen erg in m’n werk opgegaan was en het kuikentje volkomen vergeten was.
“Weet iemand waar het kuiken is?”, vroeg ik. Geen antwoord. Inmiddels waren we ergens anders over begonnen toen Lottie aan kwam zetten met een roze plastic doos uit haar slaapkamertje. “Dit is z’n bedje”, zei ze enigszins onzeker.
Ik viel bijna achterover van een misselijke makende stank. Verschrikt keek ik Lottie aan. Miek had de roze doos inmiddels open gemaakt en inderdaad: daar lag het slappe, dode kuikentje. Gestikt.
“Lottie!”, bracht ik er geschokt uit, “zo kan het vogeltje toch geen adem halen?! Nu is ie dood”.
Ik zag haar mond beginnen te trekken en traantjes stonden in de randen van haar ogen. Zacht begon ze te piepen. Ik kon moeilijk vast stellen wie ik zieliger vond. Het dode vogeltje of mijn eigen vogeltje.

REAGEER [3]

apr 08, 06:57

Jullie hebben gehoord van het kuiken.
Toen ik eergisteren opstond hoorde ik hem niet meer piepen.
Ik heb nog gezocht, maar kon het kuiken niet vinden.
Vanavond hadden we het erover aan tafel.
Zo’n kuiken verstopt zich waarschijnlijk heel goed als hij voelt dat hij doodgaat, zeiden we.
Toen liep Lot weg en kwam terug met de roze legodoos.
Suus kent de doos nog wel; een meisjes legodoos.
Ja, daar zat het kuiken in.
Lot had niet verwacht dat ie dood was.
We hebben haar getroost en gezegd dat ze het kuiken natuurlijk een lekker plekje had willen geven om te slapen.
En toen draaide Rick zich om en zijn schouders schokten.
En toen hij zich weer omdraaide kon ik ook mijn lachen niet meer inhouden.
Je kent Jack: hij lachte vrolijk mee.
Arme Lotterd.

REAGEER

mrt 29, 03:07

Nou, Miek timmert aan de weg hoor.
Al 60 euro in de pocket!

REAGEER [2]

kuiken en pas geboren geitje

mrt 27, 11:12

We hebben een kuikentje.
Ik ben er niet echt blij mee want dat gepiep, daar word ik een beetje gek van.
Het kuikentje heeft natuurlijk een kip nodig om de hele dag achteraan te lopen.
En we moeten hem steeds opsluiten omdat de honden hem anders te pakken nemen.
Vandaar de hele dag dat gepiep.
Hier zit het kuiken te ontbijten:

Even niet meer over het kuiken, maar over onze honden.
We dachten vanmiddag: Laten we naar corre corre gaan met de truck. Jack wilde de honden meenemen. Paps vond het goed. Hier zie je Jack achterin met de honden:

Helemaal niet bij corre corre geweest, we namen een andere weg langs de Atlantische kust. Toen we even wilden stoppen om een wandelingetje te maken ging Boris op een geit af. Wat bleek; de geit had NET een babygeitje geworpen. Weer zoiets met Boris. Gaat ie een moeder die net bevallen is aanvallen! Wij bleven bij het geitje. Janna heeft het geitje schoongelikt, Dinky ook, maar kon het niet laten toch een klein beetje te bijten. We hoorden Boris blaffen en gingen kijken. Wat erg! Die Boris had de geit helemaal naar beneden naar de kust gedreven, beet in de poot van de geit, de geit kon bijna niet meer opstaan en lag daar half bewusteloos en werd door de golven overspoeld. Gelukkig hebben we nog wel iets van autoriteit; vanwege het schelle viswijven geschreeuw van mij en het “beschaafdere gegil” van Rick besloot Boris terug te komen. Ik weet niet hoe het komt dat we de boel weer uit de hand lieten lopen, maar een poosje later hoorden we weer het geblaf van Boris. En ja hoor, veel verder langs de kust stond ie weer te blaffen en te bijten naar dat arme moedergeit. Je zult toch net een kind hebben gebaard en dan op zo’n manier behandeld worden! Gelukkig vond Jack een touw, we bonden Dinky en Janna vast in de truck en Rick besloot de truck te starten in de hoop dat Boris dan naar boven zou komen rennen. En inderdaad, daar kwam een verwilderde Boris. We hebben de boel maar zo gelaten, hopende dat dat geit naar boven zou klimmen en zich met haar baby zou verenigen. Hopelijk vind ze het niet erg dat haar geitje naar honden stinkt.

Brave Janna.

Enfin, nu liggen de kinderen te slapen. Ik ging net kijken hoe het met het kuiken was en kon het kuiken niet vinden. Lag hij in het nekje van Lot! Ik vond het een beetje eng en heb hem eronder vandaan gewurmd, maar daar ging hij weer hoor! Hij wil graag in het warme holletje van Lottie zitten.

REAGEER [3]

Great Moment in History

mrt 21, 07:22

Vandaag stemmen ze in de US over de health care.
Zoals gewoonlijk heb ik er niets over gevolgd, ik hou altijd een paar regeltjes vast:
hierbij denk ik dit: simpel: er zijn op dit moment pharmaceutische bedrijven en verzekeringskantoren die heel veel geld verdienen.
Dat komt omdat de mensen in de US zelf hun ziektekosten moeten bekostigen.
De mensen roken al een stuk minder, maar dat ze allemaal zo dik worden is eigenlijk een grotere dreiging voor hun gezondheid.
Michelle Obama verbouwt groente in de tuin van White House en promoot de lobby van gezond eten en fit worden.
Barack Obama probeert om de kosten in de gezondheidszorg door de overheid te laten betalen, in plaats van door die verzekeringskantoren.
Een gevecht tegen eigenbelangen die met veel geld te maken hebben is erg moeilijk.
Je vecht eigenlijk als een vliegje in een spinnenweb.
Want ja, geld is altijd afhankelijk van ander geld.
Geld is een web.

Dat het na de financiele crisis niet is gelukt om een gat in het web te slaan, is erg jammer. De senaat is gebombardeerd door telefoontjes, bedreigingen, belangenbehartigers, ieder uur duizenden telefoontjes en honderden mannen in pakken die kwamen overleggen. Okee, misschien honderden en tientallen, maar toch! Ik heb het iemand die het kan weten horen vertellen op HBO, zo werkt dat natuurlijk. Het spinnetje maakt het web dichter en dichter!

Nu ook waarschijnlijk met die medicijnenlobby en alles wat er aan vast kleeft.

Obama blijft in Amerika, blijft, en bombardeert de media.

Hij staat niet alleen, maar hij domineert de media.

Die mensen in het huis van afgevaardigden, die straks moeten stemmen, slingeren in het web. Het geld houdt ze vast, maar ik geloof vast dat er ook een hoop zijn die de wind voelen en zich bedenken dat daar buiten, in de vrijheid, de stemmers op ze wachten.
De stemmers kijken naar de televisie en horen Obama.
Jammer, jammer genoeg, is de televisie waar je niet voor hoeft te betalen nogal republikeins van signatuur. Nogal godsdienstig, preuts en conservatief.

FOX news, ABC die krijg je gratis (hele dag reclame voor eten), de kwaliteitstelevisie die onafhankelijk en vrij is (en zonder reclame), daar moet je voor betalen.

Obama doet het heel heel erg goed.
Eindelijk gaat hij in beweging.
Zo moet dat ook, als je als vliegje in het web zit.
Je moet je eerst heel kalm houden, anders scheuren je vleugeltjes.
En pas als het goede moment is gekomen, als al je spiertjes gespannen staan en er een windje naar beneden staat, een windje dat je kan helpen van het web los te breken, dan kun je gaan. Maar dan wel in opperste concentratie.

Laten we ons ook concentreren. Give the man some power. It will benefit all of us in the end.

REAGEER [1]

ouder - nieuwer