Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /var/www/vhosts/kusterseducatie.nl/rickenmiek.nl/textpattern/lib/txplib_db.php on line 14
Into The Wild Wild West: december 2007

Chickie

dec 31, 08:29

Gisteren in de namiddag liep Chickie weg met een jonge haan.
Was het haar broer, was het een vriend?
Ik heb haar tot vanochtend niet gezien.
Maar gelukkig lopen moeder kip, het chickie en de twee jonge hanen nu weer in de tuin. pfff………

levenskunstenaar

dec 30, 05:10

Wat maakt iemand een echte levenskunstenaar? Bij dit soort begrippen is het altijd makkelijker te bepalen wat voor figuur in ieder geval niet in aanmerking komt voor het predicaat. Mensen die niet in het hier en nu leven komen in ieder geval niet in aanmerking. Bijvoorbeeld iemand die 45 is en dagelijks treurt dat ie geen 25 meer is. (Ok, ik treur daar wel eens om, maar niet vaak).
Wat is belangrijk? Om letterlijk en figuurlijk in beweging te blijven. Je zelf te blijven ontwikkelen. Daarvoor heb je zelfdiscipline nodig. Een levenskunstenaar is als een goede, gedisciplineerde cocktailmixer: een beetje van dit en een beetje van dat. Hij feest wat, maar verlaat het feest op het hoogtepunt. Hij werkt wat, maar niet te lang. Hij reist wat, maar keert terug naar z’n gezin.

Heeft liefst een eigen studeerkamer in z’n huis. Daar wat uitgelezen cognacs, wellicht iets te roken.
Ook is ie natuurlijk gepassioneerd, onze levenskunstenaar. Als hij iets doet, dan is het met overgave. Altijd met overgave. En natuurlijk, ik zou het bijna vergeten, hij weet wat het is om te genieten! Kan dat bewust. Reflecteert daarover. Geniet van (kleine) overwinningen. Hij is een goed observator. ‘‘Ach, wat een bijzondere zonsondergang”. Een liefhebber van de natuur, met oog voor detail. Niets ontgaat hem. Ook niet de plotselinge blos op de wang van een aantrekkelijke dame…

Ik heb gelukkig veel vrienden, die in meerdere of mindere mate levenskunstenaars zijn. Ik vind het een kwaliteit die even onmisbaar is als gevoel voor humor.
Ik wil wel een paar echte levenskunstenaars noemen: Ernest Hemmingway. Cas Weijenberg. Carolien Vader. Roland Verbiest. Hoewel ik het gevoel heb dat die z’n kunst een beetje moet hervinden. Harry Verwayen. Puccini. Nico van Putten. Mijn ouders, mijn broer Bart. Julius Caesar. Mijn zus Nicky. Mijn schoonvader.
Dat is een kerel die veel pret aan de kleine dingen des levens kan beleven. Een haring, een jenever, een informatief kerkbezoekje, jazzplaatje, dobbelstenen in een bekertje, een jenever, de herhaling van een beproefd grapje.
Hier op het eiland is het soms makkelijk om de schone kunst van het levensgenieten te beoefenen en soms wat minder makkelijk. Miek, Bas en Lot slagen daar eigenlijk meestal wonderwel in. En ik?
Vanochtend bijvoorbeeld stapte ik op de scooter. Ik reed naar de Chinees voor boodschappen, praatje met wat locals. Daarna naar huis, Gunsmoke en Leave it to Beaver op TV gekeken en dan… ja, wat dan? Het is vakantie en dan weet ik het soms niet op dit eiland. Stephane Laureau belde. Gelukkig. Hij had genoten van een potje voetbal. Wat minder van de koers van z’n aandelen. Levenskunstenaar? Jawel.
En dan heb ik nog een zwager. Ik noem hem een stille genieter.
En een schoonzus, die is wat luidruchtiger.
Ik groet jullie allemaal vanuit het verre St Eustatius. Ook die levensgenieters die ik vergeten ben te noemen en die me zoeven te binnenschieten, zoals mijn goede vriend Eelco van Solkema, mijn makker Wim Akkermans, mijn vriendin Florien. Moos. Bert en Louise. Wouter Pleijsier en zijn vrouw Anna. Bas K. Alex K. en Peter v. T.
Prettige dagen en een levensgenieter speelt natuurlijk niet met vuurwerk.

REAGEER [1]

Chickie alleen

dec 30, 01:13

Eergisteren was er een oude haan op bezoek. Ik heb een filmpje gemaakt van het gekraai en dat bij Jackie gezet.

Vandaag is moederkip weg.
We hoorden een ander, harder gepiep, wisten direct dat er iets met het chickie was. Moeder weg!
Arm meisje, eerst haar broertje weg, komt ie terug als jonge haan, neemt een vriend mee. Vallen haar lastig…….
Komt er een oude haan, neemt haar moeder mee!
O, wacht, ik hoor haar weer!
Nee, niks te zien.
Ik ben zo nerveus.
Wanneer is een kuiken groot genoeg om zonder moeder te kunnen?
Gaat het altijd zo? Dat een moederkip wegloopt? Zou het kuiken niet uit zichzelf moeten weglopen?
Wachten maar weer.
Twee keer rijst gegeven.
Morgen weer een dag.

dec 25, 09:21


stilleven kerstlunch (bij ons half twee, in Nederland ging men aan tafel)


Ik smeer de cracottes, ik ben een beetje verdrietig en bezorgd. De kinderen in Nederland…….. Flink veel wijn gedronken, ha, dat knapt op! Beetje loom hangen daar in die speeltuin, Rick raakte op dreef over Einstein, Nils Bohr en de zin van het leven: does God play dice and shit…… Tolstoi blabla……… “Ja, ik luister!”
‘s Avonds goed gegeten, runderstoofpot, filmpje gekeken, Rick naar feestje Carla, ik loom achter de computer, sigaretten op, Grand Marnier, ha dat knapt op! Mmmm…… slapen zo. Eerst lezen. Caribisch pibisch, geen zin in Caribisch, niet om door te komen, rechter Tie……. Mmmm………. misschien rechter Tie.
Gehoord van rechter Tie? Mijn oom Wim las altijd rechter Tie toen we met de families op vakantie gingen. Wij hebben rechter Tie een jaar of acht geleden ontdekt. Rechter Tie is goed om op vakantie te lezen. We lazen rechter Tie in Corsica. Rechter Tie maakt nooit een fout, rechter Tie kan boksen, zwaardvechten, stokvechten, kan met alle soorten mensen opschieten, lost de meest ingewikkelde zaken op, soms incognito, dan heeft ie een versleten gewaad aan met een vettige lap om zijn hoofd. Hij draagt ik weet niet wat allemaal in zijn mouw, koperen geldstrengen, documenten, pakketjes… En dan doet ie zijn goud groen brokaat rechtersgewaad aan en zet zijn zwarte rechterskap van gaas op en gaat achter zijn kansel staan, de menigte is toegestroomd, de getuigen worden gemarteld door zijn trouwe helpers Mah Joeng en Tsjai Tao… In ieder verhaal komt er wel een vrouw van lichte zeden voor die naakt of met een doorzichtig zijden gewaad de mannen tegemoet treedt, in ieder verhaal wordt een goede maaltijd genuttigd altijd met kannen wijn erbij. Maar rechter Tie is sober. Hij eet gezouten groente met witte rijst en een paar koppen thee erbij.
Robert van Gulik, de schrijver van rechter Tie, maakt er ook tekeningetjes bij. Hieronder een tekening uit “Het Chinese Lakscherm”:
Die met die lange baard (voor Chinezen statussymbool denk ik) is rechter Tie. Ha!

REAGEER

Sint Maarten

dec 24, 12:37


voordat we weggaan bij de chinees eten, waren we nooit geweest, nu al vakantiegevoel.

op het vliegveld van Statia

In bed in het hotel

volgende ochtend even boekje lezen in hotelveranda (fantastic guesthouse Marigot (franse kant van Sint Maarten))

Na inkopen in Phillipsburg (Nederlandse kant) even in zee.

bas helemaal niet moe hoor

bas toch moe

volgende ochtend, onderweg naar de bus naar Grand Case


Op het strand van Grand Case

gave strandtent, goeie spareribs


bus terug naar Marigot

volgende ochtend, weer in Grand Case


vis eten

wachten op de bus terug

Indruk van Sint Maarten: We hebben ons gelaafd aan het leven, de drukte, bedrijvigheid, mensen die frans spreken, toeristen, muziek, de boten, de winkels, we hebben prachtige linnen outfits voor Rick gekocht, echte croissants en baguettes gegeten, echte espresso gedronken.
Grand Case is een heerlijke plek, zoals alle toeristische plekken aan zee waar huizen tussen staan die vergaan zijn. Hier kun je het geen vergane glorie noemen, maar huizen die aan het vergaan zijn aan de kust: moeilijk onder woorden te brengen wat daar zo mooi aan is: verlangen naar de drukte van toen je klein was: vanuit het strand naar huis: zand in de gang, zand in de douche, roodverbrand zijn, slapen onder een wit laken, verheugen op morgen: weer een dag aan 1 stuk door spelen… dat misschien?

REAGEER

Season Greetings

dec 19, 12:49

Hieronder een filmpje van “Santa Claus is coming to town”:
Let op de wenkbrauwen van Santa, de prachtige jurkjes en schoentjes en sokjes van de meisjes, de elegante juf met snazzy schoenen en de reactie van het publiek (heel veel oma’s) op het jochie met de rode das die de gitaarsolo voor zijn rekening neemt.

santa claus .wmv

en Bas’ juf zingt ook:

bas juf zingt.wmv

Vrolijk Kerstfeest!

REAGEER

Winterverhaal

dec 18, 10:35

Wil je mooie omschrijving van winter in Den Haag lezen, waar wij helemaal warm van werden, kijk dan bij Archief huwelijk (hier rechts, naar beneden), naar het stukje van Wim (met toestemming van de auteur)…….. brrrrr……..

REAGEER

Dagboek

dec 17, 08:38

Ik verveel me, Rick is aan het vergaderen, dus nu maar eens een echt dagboekstukje:
Vanochtend regende het zo hard, dat ik Rick met de jeep naar school bracht. Tenminste, Rick reed zelf, je kent hem. Hij reed wel vlak langs twee mannen die kletsnat werden. He!, schreeuwden ze, maar we waren al weer een stuk verder, gebaarden van: Sorry, foutje!
Na Rick, Bas naar school en daarna Lot naar de creche.
Mmmm, wat zal ik doen? In ieder geval playlist superchill van Marnix op de laptop. Tja, en schoonmaken he……. Alles met chloor. Ik stink de hele tijd naar chloor tegenwoordig.
Schoonmaken klaar, kijken of de pin het al weer doet, nee, nog niet, mmm, dan moet Rick zijn handtekening op een blaadje zetten om bij de bank geld te kunnen krijgen. Wanneer is Rick vrij? Mmm, hij heeft om half twaalf een tussenuur. Lot maar halen, nog niet te lang op de creche houden en dan naar Rick.
Foto’s gemaakt op de creche.

Naar Ricks’ school, roosterwijziging, zijn lesuur was al bezig, maar het was zijn laatste lesuur. 12.20 vrij.
Rick blij dat ik kwam, hij had geen telefoon bij zich.
Ik even de klas in met Lot, Rick trots zijn dochtertje laten zien.
Leuke kinderen, heel rustig, 3 havo.
Mmmm, dan even naar de bank.
Lang wachten in bank, iedereen staat in de rij en maakt geintjes met elkaar, nooit te verstaan, ik lach altijd vriendelijk tegen iedereen, maar in die bank voel ik me een buitenstaander.
Toen ik Rick weer op ging halen, stond er een man op de weg te gebaren: stop de auto! Ik stop de auto. Hij steekt zijn hand uit om mij de hand te schudden. Ik schud zijn hand. Big smile: “You made us soaking wet this morning!” “O, was that you!” “Yeah, that was me!” weer big smile. Ik ook big smile. Lotje zat naast me en de leuning van die stoel was naar voren geklapt, dat gebeurt de hele tijd. “Put the chair right.” Heel gek, ze geven vaak commando’s, de mensen hier. “You live in Holland?” “No, I live here!” “Yeah, but you come from Holland?” “Yeah!” Twee big smiles. “She cannot sit like that in Holland!” “No, but here on Statia it’s no problem..” Weer twee big smiles.
Staan wachten bij de school. Altijd “don’t you worry ‘bout a thing” van Stevie Wonder op de cd speler, Bas’ lievelingslied. Staat op repeat. Duurde een beetje lang, we moesten Bas ook nog ophalen, die is om half een vrij. Ik bellen, Rick moest een paar kinderen nog wat uitleggen. Maar daar was hij dan. Ik rijden, Rick naast me, nooit zo prettig. Rick gejaagd, ik te rustig. Bij Rick altijd moment van net uit school, beetje geirriteerd, beetje opgejaagd. Moet altijd even unwinden, tja hoe noem je dat in goed Nederlands: tot rust komen….
Bas gehaald, Bas wilde meteen naar de zee, ik eigenlijk ook, maar eerst boodschappen doen en lunchen.
Bij de Chinees was er een gast die een keer voor mij alle boodschappen in de auto heeft gezet en die ik toen een paar gulden gaf. Dat wilde hij weer en deze keer stond ie zo opdringerig te doen, dat de Chinees kwaad op hem werd. We gaan altijd naar dezelfde winkel, heel aardige mensen, en die gasten die daar rond hangen zijn op zich ook heel aardig, maar deze was vandaag niet zo leuk.
Nou ja, thuis broodjes tonijnsalade, Carla kwam langs om over de vergadering van vanavond te praten. Onderwijsvernieuwing, loopt niet zoals ze gedacht hadden…..
Zij ging ook naar het strand, we kwamen haar daar later tegen.
Ruben haar zoon van 12 was in zee, ik met Lot, hij met Bas beetje spelen. Toen gingen Bas en ik snorkelen, Lot hangt dan op mijn rug. Vandaag maar 1 visje gezien. Gisteren veel meer: Bas wijst dan met zijn vingertje en als ik de vis ook heb gezien steek ik mijn duim op, Bas doet dat ook als hij de vis ziet die ik heb gespot.
Na strand kinderen met tuinslang afgespoeld. Was afhalen, Rick en ik druk doen achter de computer, over Sint Maarten, over Serial Killers, mailtje van Louise gekregen, later mailtje van Wim, over winter in Den Haag, Rick Anton Pieck opzoeken googlen naar winterlandschappen, Rick gunsmoke kijken, ik koken, Reinier belde, aan tafel, de reddertjes in Kangaroeland kijken, Rick naar vergadering, kinderen in bed, het is nu 9 uur en ik ga zo slapen……
Ja, zo gaan de dagen en als Rick er ‘s avonds is, krijg ik steeds zin om hem te pesten. Het ergste voor Rick is als ik wanneer hij het niet vermoedt hem plotseling ga omhelzen. Ik word een beetje gek van de rust die we hier hebben. Zo van ‘s avonds heel hard met de muziek meezingen waar Rick niet tegenkan of met hem een dansje proberen te doen. Ik wil niet dat Rick in zijn eentje achter de laptop zit ‘s avonds, ik wil achter de laptop!
Het mooiste is als Rick teevee kijkt en ik achter de laptop zit.
Of samen achter de laptop. Download ik een spel voor Rick. Agatha Christiespel bijvoorbeeld. Zitten we een moordmysterie op te lossen. Ja, je moet wat he?

REAGEER [2]

Lekker slapen morgen gezond weer op

dec 16, 08:36

REAGEER [1]

Zaterdagochtend

dec 15, 11:09

Het is zaterdagochtend. 10.00. Achter me kakelen Lucy Ball en Ricky Ricardo tegen elkaar op de tv. Miek en de kids zijn gaan zwemmen. Zij vraagt me dan altijd om mee te gaan, maar meestal sla ik dat af. Huidproblematiek + de behoefte om even alleen thuis te zijn en slappe Amerikaanse comedies te kijken, winnen het van het ‘pappagevoel’. Miek wil daar dan wel iets voor terug zien. Vandaag was dat de spinnenwebben met een bezem van het schuine dak afhalen. Ons huis heeft geen verdiepingen, maar gewoon een houten dak in de kamers, zoals dat in Nederlandse huizen op zolder het geval is. Dus ik op een stoel met een bezem en dan vallen die spinnen naar beneden en de spinnenwebben op m’n gezicht. Niet leuk. Misschien was het toch beter mee te gaan.
Tja. Waarom kijk ik naar die stokoude sitcoms? ‘Leave it to Beaver’. ‘Gunsmoke’. ‘The Brady Bunch’. ‘Sanford and Son’. ‘Gunsmoke’. ‘All in the family’. Ik bekijk ze allemaal. Vooral op zaterdag. De reclames, tussen deze klassiekers, gaan allemaal over levensverzekeringen, remedies tegen incontenentie en verzekeringen tegen de hoge kosten van een begrafenis. Dan zet ik altijd even het geluid uit.
‘Leave it to Beaver’ is de zoete versie van ‘Dennis the menace’.
“Why Beaver, that’s just the behaviour we expect from a young boy. We want you to comply graciously with our demands, you understand son?”. Het is leuker om er naar te kijken als ik alleen ben, want als Annemiek er is kijkt ze me vanuit de open keuken met gefronsde wenkbrauwen aan.
“Zit je weer naar Beaver te kijken?” Inderdaad. Ik weet het niet precies, ik word er rustig van. Moest vandaag ineens denken aan een middag in Amerika. Bart en ik zaten nog op de lagere school. Na school klom ik over het hek van onze achtertuin in de achtertuin van buren. Die hadden ook een kind op de school waar wij naar toe gingen. Rollingwood Elementary School. We kregen limomade in de keuken van ‘the maid’. Een prachtig, groot huis; alles blinkend schoon. We speelden nog wat, weet niet meer of Bart er ook bij was, en op een gegeven moment kwam de vader des huizes thuis. Een lange man in een grijs pak met een hoed op. De beste man was in een goed humeur, trok z’n jasje uit, sprak mij aan met: “Well, heck how our you, son?” en ging toen, zonder het antwoord af te wachten achter de piano zitten. “Cheepers, kreepers, where did you get those beepers”, klonk het. “Cheepers, kreepers, where did you get those eyes!”.
Ik denk dat die series me doen denken aan die tijd.

REAGEER

Bad Rooster

dec 13, 08:44

Toen we hier net woonden en er wat kruimels om het huis heen begonnen te liggen, verscheen er een kip met twee kuikens.

Je hoorde dat hoge gepiep van die kuikentjes en als ze binnen kwamen, joegen Bas en Lot ze gillend weg.
Het was een gezellige tijd, totdat een kuiken verdween. Het was vast onze schuld, want we joegen ze wel eens het tuintje met hoog onkruid in, dan zaten die kuikentjes vast in de planten en was er een paniekerig gepiep. Misschien is die ene blijven steken en heeft moeder kip hem of haar niet kunnen redden.
Moeder kip bleef een poosje weg. Ze moest misschien even rouwen om haar baby.
We zagen haar na een week ofzo weer terug met dat ene kuiken.
Zielig! Ik had me voorgesteld dat ik die kip was en dat die twee kuikentjes Floor en Suus waren. Dat Floor en Suus voor mij verschenen in de gedaante van die kuikens.
Nu moest ik snel die hele theorie vergeten.
Vergeten, vergeten, onzin!
Er zijn nu twee hanen bijgekomen.

Nieuwe theorie!
De ene haan is Floor en de andere haan is een jongen die achter Suus aanzit. Heel mooi! Floor is als kuiken gestorven en als haan teruggekomen.
Dan ben ik weer de kip en Suus het kuiken. (kuiken is al best groot)

Gisteren probeerden beide hanen het kuikentje te pakken. The Bad Rooster zat bovenop het chickie en die andere haan (Floris dus) zat bovenop die haan.
Goedzo! Gooi hem eraf die Bad Rooster!
Vaak schuilen de twee chickies binnen.

Nu maar hopen dat ik die hanen niet bovenop dat oude chickie betrap. Want hoe moet ik dan mijn theorie aanpassen……

Monk in Nederland

dec 11, 10:15

Belangrijk bericht van Marnix ontvangen: In Nederland op SBS: iedere dag om half zes Monk. (is al vanaf 6 dec. bezig!)
Ga iedere dag kijken. Hoe vaker je Monk ziet, hoe beter hij wordt.

v.l.n.r. Adrian Monk, Captain Stottlemaier, Monks’ nieuwste assistent (Nathalie) en Luitenant Disher.

REAGEER [2]

Jerry Lewis

dec 10, 09:20

Vanmiddag kwam ik thuis van werk en Miek zat naar The Nutty Professor van Jerry Lewis te kijken. Film uit 1963. Ik meteen meekijken. Wat is ‘ie toch goed. Als hij de, weliswaar zeer gedateerde, Buddy Love speelt. Niet na te vertellen goed. Op 1 lijn met Peter Sellers. Tijdens het kijken, bedenk ik me: “niet vergeten Lewis op te zoeken op Wikipedia!” En daar vind ik dat ie jaren een duo vormde met Dean Martin. Meer dan 25 films samen gemaakt. Schat-hemeltje-rijk geworden, maar Martin had er na een tijd geen zin meer in, want alle critici schreven dat het eigenlijk om Lewis ging (rechts).

Nadat het duo opgebroken was, is Martin veel succesvoller geworden dan Lewis. De dagen van the Rat Pack met Sinatra en Sammy Davis Jr waren aangebroken. Las Vegas was the place to be! Davis de zwarte, homofiele jood. Zie je het kleine mannetje voor je met pijpekrullen! Maar mateloos populair en als een casino moeilijk deed over z’n huidskleur of geloof, weigerden Martin en Sinatra daar verder op te treden. Natuurlijk heeft Dean Martin daarna ook nog een geweldige zangcariere gehad en niet vergeten The Dean Martin Show. Hij is in ’95 gestorven.
Es even kijken. Frank Sinatra. Was ooit getrouwd met o.a. Ava Gardner en Mia Farrow. Heeft wat gehad met Marilyn Monroe en Lauren Bacall. Ben zelf niet zo’n grote fan van ‘Ol’ blue eyes’.
Wat was nou zijn beste nummer? Toch ‘My Way’. Z’n lijflied. Een nummer voor hem geschreven door Paul Anka in 1969. Anka was in ’67 in Frankrijk en hoorde toen het nummer ‘Comme d’habitude’. Hij vond het eigenlijk een shitnummer, maar zag wel mogelijkheden om het aan te passen voor Sinatra. Toen ie, twee jaar later, in Florida met Sinatra en een paar Mafioso’s zat te eten, kondigde Sinatra aan dat hij op wilde houden: I’m quitting the business, I’m sick of it, I’m getting the hell out”.
Terug in New York bedacht Anka dat ie Sinatra’s carriere een ‘boost’ zou geven en herschreef het Franse nummer speciaal voor Sinatra met nieuwe tekst en een subtiele verandering van de melodische structuur. “If Frank were reading this, what would he say?”.
‘And now the end is near’. Anka las veel tijdschriften en merkte dat het allemaal ging om ‘my this’ and ‘my that’. Hij gebruikte woorden die hij normaal nooit zou gebruiken bij het schrijven van de tekst, zoals: ‘I ate it up and spit it out’. Woorden en zinnen die Sinatra wel zouden liggen. Want hij was een tijd opgetrokken met the Rat Pack en die vonden het leuk om een beetje Mob-achtige taal uit te slaan, “eventhough they would have been scared of their own shadows”, aldus Anka.
In 1969 kwam Sinatra met het nummer. En dan te bedenken dat ‘My Way’ eerst helemaal niet zo’n grote hit was. Maar sommige nummers groeien met de jaren. Misschien omdat naast meer dan 100 artiesten ook Elvis zich aan het nummer gewaagd heeft. Vlak voor z’n dood nog wel. Elvis ziet er dan ook niet meer zo geweldig uit als ie het beroemde lied zingt.
“To think I did all that and might I add not in a shy way”. Met een beetje blauw, zweterig en opgezwollen gezicht. 3 weken later ligt ‘ie in een grote witte Caddilac. Het is niet voor z’n bruiloft.
Terug naar Jerry Lewis. De oude baas leeft nog steeds. Wel heeft ie minstens net zo’n dik gezicht gekregen als Elvis in z’n slechtste dagen.
Hier is een plaatje van de oude maestro.

Toch vind ik hem de leukste.

REAGEER

Nog even..

dec 10, 08:36

Vandaag was de Caribische zee opeens niet meer spiegelglad, terwijl ik gister schreef dat ie altijd spiegelglad is. Tot aan de horizon zag je golven. Prachtig. Gisteren spiegelglad en grijs. Vandaag vol golven en turquois. Lot vond het te wild. Zat op het strand met het zwarte zand te spelen. Ik kreeg de kans een beetje te springen. Ik heb altijd mijn zonnebril op. Ook in de zee. Mooie zonnebril van Nicky gekregen, te groot voor haar gezicht, ik heb een wat groter hoofd. Hij viel af, in de wilde zee. Zoeken.
Niet vinden. Kinderen mee, in de jeep, naar huis, duikbrillen halen. Bas en ik met duikbril, in twee minuten had ik hem! Hij lag daar op de bodem zachtjes mee te wiegen met de branding.
Altijd weer gek dat je kinderen het wel leuk vinden als je blij bent, maar dat het ze eigenlijk helemaal niet interesseert waarom je blij bent! Ik stond daar met de bril als trofee boven mijn hoofd te schreeuwen: “Bas, mijn bril!” Hij lachte vriendelijk en sprong weer in een golf. “Lot, mijn bril!” Lot keek even op van haar werk en ging vervolgens weer verder met haar zandheuveltje.

REAGEER

Guur

dec 09, 11:09

Het is een beetje guur. Wintertijd. Bas heeft geen zwemles tot februari, het zwembad is te koud. Het waait hard, het regent. Regenbuien duren heel kort, maar zijn als een keiharde douche.
Ik heb sinds ik hier ben een stuk of twaalf keer een regenboog gezien. Je ziet de bui aankomen en voorbij trekken. Soms rijd je in de auto door de bui heen, is het na vijf minuten weer voorbij. Het is winter, maar na een bui is het opeens weer heel zonnig en warm. Er is nooit een dag met alleen maar regen en wolken.
We waren even aan de Atlantische kant, waar we niet vaak komen. De zee was prachtig. Als ik zou kunnen surfen zou ik het daar graag hebben gedaan. Niemand doet het, iedereen denkt dat het heel gevaarlijk is omdat een keer een man verdronken is. Dan hoor je weer van andere mensen dat het reuze meevalt. Ik heb nog nooit iemand aan die Atlantische kant zien zwemmen of surfen.
Na de Atlantische kant gelunched aan de Caribische kant, waar de zee altijd spiegelglad is. Daar is altijd wel iemand in de zee. Daar liggen ook de boten, de olietankers die komen tanken, de sleepboten en tegenwoordig ook zeilboten en motorbootjes van toeristen. Het leuke aan die kant is, dat de kust iedere dag anders is. Dan weer moet je over stenen klimmen om in de zee te komen en dan is er weer zand. Omdat de resten van die pakhuizen daar staan, kun je heel leuk wandelen langs de zee, als er zand is, je kunt dan steeds de kamers van die huizen inlopen en de steegjes tussen die huizen. Ik ben er iedere dag met Bas en Lot. Meestal rond een uur of vier, zijn ze daarna lekker moe en hongerig, hup, eten en bedje in!!!!
Heel goede pizza gegeten, eindelijk! Dunne bodem, precies goed aan de rand, goede kaas erop.

De Atlantische kant:

De Caribische kant:

REAGEER

Kindersintverslag

dec 06, 08:11

Na school pietenpakken aan, naar de bibliotheek voor de “Sinterklaas activity”, dat was die lieve Carla die in het Nederlands een Sinterklaasverhaal ging voorlezen en daarna met de kinderen een sinterklaas bootje ging knutselen.

Ik las even in een boek. Verslag van economisch onderzoek in 1950 gedaan. Erg leuk om te lezen hoeveel er uitgegeven werd aan koninginnedag (700 gulden!), justitie, de brandweer, landbouw enz. Er waren toen vijf vrachtwagens en een personenauto op dit eiland. Ik bleef hangen bij het hoofdstukje over de ontwikkeling van toerisme van de bovenwindse eilanden. De inspecteur zag wel mogelijkheden. Amerikanen met een niet al te dikke beurs zouden op de bovenwindse eilanden visvakanties kunnen houden. Er zou wat meer bootverkeer moeten komen tussen de eilanden, zelfs vliegverkeer zou in de toekomst mogelijk moeten zijn. Er was toen al een landingsbaan op Sint Maarten en een vlak stuk grond op Statia waar vliegtuigen weleens landden. En dan de omschrijving van hoe de eilanden eruit zagen. De plantages op Sint Maarten: verlaten, overwoekerd door onkruid…….
Even om het hoekje gegluurd, kinderen waren braaf aan het kleuren.

Ik naar Mazinga om nog wat kadootjes te kopen. Sigaretje roken onder een afdakje. In gesprek met de jongen die dat afdakje aan het schilderen was. Ik over mijn dochter Suus en dat ik haar mis en dat ik wil dat ze hierheen komt. Hij over: ik heb geen creditcard, dus het is moeilijk om naar Sint Maarten te gaan. Ik voelde me verwend, niet werken, wel mijn dochter naar hier laten komen..
Bas en Lot opgehaald, ze waren blij en lief.

Thuis kippetjes in de oven, beetje hangen, beetje somber, en dan: naar Judith en Sander voor het feest. Kleine Mara was er al met haar ouders. Dus vier Nederlandse kindertjes compleet. Pannenkoeken eten, liedjes zingen, verhaaltje lezen, spanning, anticipatie, gebonk op een deur, pepernoten worden gegooid, gegil, geren, naar het hek: een zak!!!!!!

Lekker verwend, aan ons de kadootjes laten zien, spelen, naar bed. Ik ging even bij Bas en Lot liggen, viel bijna in slaap. Rick kwam me halen: we gaan beginnen.
Dobbelspel gedaan. Je gooit een 1 en je mag een kadootje van iemand afpakken, je gooit een 2 en iedereen moet zijn kadootjes naar links doorgeven. Het was erg gezellig, Rick beetje lodderig, beetje veel gedronken, vrolijk, pesterig, op zijn gemak.
Kinderen uit bed, Bas had ogen wijd open en praatte (Ha die Beau, Ha die Sinterklaas) en lachte in zijn slaap. Zo’n slappe lach die bijna als huilen gaat klinken. Ik vond het een beetje eng omdat hij niet reageerde toen ik iets tegen hem zei. Ik legde hem in de auto, zei dat ik zo terug zou komen, hij lag daar maar te lachen met die ogen open. Thuis in bed, zat ie weer rechtop: “ik heb een bijenpak aan!” zei hij.

REAGEER [1]

-