Deprecated: Function set_magic_quotes_runtime() is deprecated in /var/www/vhosts/kusterseducatie.nl/rickenmiek.nl/textpattern/lib/txplib_db.php on line 14
Into The Wild Wild West: door Miek

Wachten op Sint Maarten

nov 03, 08:32

REAGEER

Pauw en Witteman

okt 29, 10:51

Nu mijn vertrek naar Nederland nadert, probeer ik me er mentaal op voor te bereiden. Ik stel me nu al voor dat ik naar de kapper ben geweest bijvoorbeeld. Ik zal in Suus’ kleren en in Suus’ leren jasje rondlopen. Tjeesus! Me dikke lijf in een leren jasje met een spijkerbroek. Ik loop iedere dag in een dunne jurk en op teenslippers! Ook binnen in mijn hoofd lopen mijn hersens iedere dag in een dunne jurk en op teenslippers. Ik kijk nu iedere dag naar Pauw en Witteman en ik moet erg vaak lachen. Ik lach harder om Bill Maher dan om Jeroen Pauw, maar het lachen om Jeroen Pauw voelt bekender aan. Het is ook lachen om Nederland. De zelfspot van de Nederlandse humor (koopmansvolk), die was ik vergeten. Wat ook zo lekker is bij Pauw en Witteman, is dat ze erg kritisch zijn. Het programma is snel, de bruggetjes zijn goed, er zijn altijd grapjes tussendoor, ik voel een westers esprit. Ik ben de afgelopen drie jaar gewend geraakt aan de lokale televisie, in de tijd dat we zelf geen televisie hadden, kreeg ik weleens een dvd en keek ik weleens bij andere mensen televisie of nam zelf deel aan iets dat op televisie kwam. Ik ben ook een beetje gewend geraakt aan Bill Maher. De esprit in deze programma’s is wel aanwezig, maar je voelt hem beter aan als je in de cultuur waaruit die programma’s komen, opgegroeid bent.
Het is leuk om me even met Nederland bezig te houden straks.
Hoe is Nederland ook al weer?
Grappig hoe snel je dat al gaat denken.
En straks is Nederland natuurlijk helemaal niet veranderd…

REAGEER [2]

Het nieuwe huis

aug 30, 08:38

De honden kunnen het hek niet uit.
Boris is gisteren ontsnapt en naar Cherry Tree teruggegaan.
Toch een gat in het hek gevonden.
Dinky is kwijt.
Liep gisteren mee met ons naar het strand, maar kwijtgeraakt.
We gaan het hek maken.
Boris nemen we terug, we wachten op Dink.
De honden hebben nog nooit ergens gezeten waar ze opgesloten waren.

REAGEER [3]

Prinsengracht

aug 22, 10:43

Rick is er en zegt dat ie in twee weken heel snel aan het Nederlandse doen en laten is gewend.
De rationaliteit.
Dus vanavond een hele blije Rick, blij met dit huis en toevallig was het Prinsengracht concert.
Danielle de Niese. Pap!
Heb je Danielle de Niese gezien?

reportage meisjes jongens ophalen:

Nicky! Dank je wel voor het fantastische tafelkleed!

REAGEER [1]

Het huis

aug 04, 10:51

Vanochtend vertelde Kethe Hendrickson mij over Mr. Harris. Kethe Hendrickson kwam in 1979 naar Statia vanuit St. Kitts. Juni, zijn zoon, die met hem werkt, was toen 16. Het huis stond er toen al een jaar of tien. Mr. Harris had het net gekocht van een oude mevrouw. Hij had het huis met het lot waar het op staat gekocht van die mevrouw en de rest van het land dat aan dat lot grenste, kocht hij van de Bauers. Het huis kostte hem 50.000 dollars. Het land weet ik niet.

In 1982 heeft Harris een Mexicaanse architect, Peppi, uitgenodigd om een maand met zijn vrouw en kinderen op Statia vakantie te vieren. Ze logeerden bij Harris in huis. In ruil voor die maand vakantie heeft de architect een tekening voor herbouw van het huis gemaakt.
Zoals ik al schreef, is niet het gehele plan van Peppi uitgevoerd. Peppi had bijvoorbeeld een zwembad willen maken, aan de oostkant van het huis.
De bouwtekening zal ik nog eens proberen te scannen.

Toen de herbouw van het huis begon, was Kethe de aannemer. Hij heeft de muren verhoogd, het nieuwe dak gemaakt, bogen in de deuren gemaakt, de tegels gelegd, de porche gemaakt.

De keuken die erin geplaatst werd, was gemaakt hier op Statia door de “Artistic Foundation” een soort school die gerund werd door een Duitser achter the community centre.

“He was a well liked man, he talked to everyone,” zegt Kethe over Harris. “He only had a problem with the ladies..” Dat had ik al gehoord en daar wilde ik wat meer over weten. Hij was getrouwd geweest met een Amerikaanse, maar ging scheiden. Hij had tegen Kethe gezegd dat hij nooit meer met een Amerikaanse wilde trouwen. Hij ging op zoek naar een vrouw in het Midden Oosten. Hij vond er een, maar die was extreem jaloers. Ik moet hier nog wat meer over doorvragen. Mr. Harris heeft aan Kethe verteld hoe hij het aanpakte met de dames. Hij zette een advertentie in de krant in de VS: gevraagd: werkster. Eigen kamer, geen huur betalen, in the Caribbean. Meisjes reageerden en hij koos een leuke uit. Soms speelden ze het spelletje mee, soms niet. Een meisje is na twee dagen weggegaan.
Sommige meisjes bleven langer.

Hij had een prachtige boekenkast hier staan, ik zal daar nog een foto van maken, Kees en Henriette hebben hem naar hun huis op Whitewall verplaatst. Het is een boekenkast met deuren en de panelen zijn beschilderd door een Amerikaanse kunstenares. Zij heeft hier met zo’n zelfde seks deal een poosje gewoond en het werd problematisch toen Mr. Harris een ander meisje als werkster liet overkomen.

Hier zijn vast nog meer verhalen over te vertellen, vooral omdat hij al zijn liefdesbrieven in het huis heeft laten liggen en Henriette ze in bezit heeft.

Als hij zelf niet in het huis was, verhuurde hij het, inclusief jacht. Het had alle comfort van die tijd. Daar heb ik al over geschreven.

REAGEER

Kicked out

aug 04, 12:08

Ben benieuwd wat het verhaal is van iemand die uit de sda kerk is gekickt of gestapt. Je hoort alleen maar dat iedereen naar die kerk is toegekomen, maar wie zijn eruit gegaan?

REAGEER

A man builds a house.

aug 02, 09:56

Deze foto vond ik in een la. Ik heb rondgevraagd en het is hem; de eerste eigenaar, de ontwerper van dit huis. Hij heeft bedacht dat er een jacuzzi op het achterplat gemaakt moest worden. Hij heeft een groter bouwplan gemaakt voor dit huis en ook een ontwerp voor de tuin. Niet al zijn plannen zijn uitgevoerd.
Hij zit rechts van zijn moeder, die links moet zijn broer wel zijn. Het zijn twee joodse jongens, dat zie je direct.
De moeder zal wel een typisch Joodse moeder zijn, waarschijnlijk heel ontevreden omdat ze maar geen kleinkinderen kreeg.

REAGEER

Rat in the kitchen

aug 02, 07:37

Vanochtend rook ik al dode rat, nu ben ik er een tegengekomen.
Gelukkig maar.
Ik heb hem met een plastic zakje bij zijn staart beetgepakt en heb hem de bosjes ingeworpen.
De honden zijn er gelukkig niet in geinteresseerd.
Het rattengif helpt dus.

Vandaag het boekje “Don’t stop the Carnival” gekregen. Ik ben er erg blij mee. De man die het me gaf heet Dokter van der Waag, ook wel Doctor Kill me Quick genaamd, is hier huisarts geweest, heel heel lang geleden en geeft nu les op de medische faculteit van de Universiteit van St. Maarten en is grootgrondbezitter. Hij stuurde me een mail toen ik net met Statianews was begonnen, dat ik nu “dont stop the carnival” kan schrijven.

REAGEER

Tom

aug 02, 12:32

Tom heeft een tandje eruit, een tandje los en een dikke lip. Dat losse tandje zal er wel uit vallen, dan ziet hij er net zo uit als Jackie eruit zag. Voor hemzelf niet zo erg, wel jammer.

Dat is Sint Maarten, hier op Statia, Cherry Tree, Bay Brow, zijn ze de bogen van de porche aan het stucen. Het stinkt naar dode rat, het gif heeft toch gewerkt. Net liep ik de keuken in en een rat schoot weg. De honden helpen helemaal niet tegen de ratten.
Ik heb zin om een kat van iemand te lenen.

REAGEER [1]

Trouble in Paradise

aug 01, 11:34

De Kusters Family (welja!) decided to move to Paradise: Sint Maarten, St. Martin, West Indies. Een plek bekend om zijn explosieve groei met de daarbij horende problemen. Het heeft ook veel goeds gebracht voor de mensen die zoeken naar iets goeds. Als je begrijpt wat ik bedoel. Aan de Franse kant is een Marokkaans restaurant die de beste is van het, ja welk halfrond? Het westelijk halfrond? Het heeft Grand Case, een dorpje aan de Franse kant waar je je in de beschaafde wereld van Europa waant. Of laten we zeggen: het heeft vergane glorie, zoals kustplaatsjes in Frankrijk vergane glorie kunnen hebben.

Vergane glorie doet denken aan andere vergane glorie, zoals de vergane glorie van het rijtje huisjes aan de Dirk Hoogenraadstraat waar Henny woont en Ben heeft gewoond. Met zijn oudste dochter, Miek, die toen net uit Amerika teruggekomen was.

Ik heb al eens naar aanleiding van Grand Case een verhaaltje geschreven over met roodverbrande lijfjes op bed en een oma die een hagelwit laken over je heen gooit. (kraakheldere Scheveningers met lakens die soms jammer genoeg toch naar zware shek en rook van het makreel roken roken)

Ik zit hier op Statia nu ook in een huis van vergane glorie.
Dit huis op Cherry Tree is ontworpen en gebouwd door een Amerikaan, David Harris, ik heb een foto van hem en zijn broer en zijn moeder hier gevonden, ik zal hem scannen en op de site zetten. Als je zo met wat mensen over hem praat, lijkt het een aardige gozer. Hij basketballde, jongens die basketbalden kwamen weleens bij hem thuis. Hij kwam hier altijd met verschillende meisjes, soms met meerdere meisjes. Hij was steenrijk, had een reisbureau en wordt nu gezocht vanwege belastingen.

The Wild Wild West. De naam van deze site is goed gekozen. The Wild Wild West. Daar hebben we ons geen voorstelling van kunnen maken. Je leest wat in de krant, je ziet eens een film, maar je weet er niks van. Under the Volcano. De geschiedenis? Wat leert de geschiedenis ons? Helemaal niets. Het was een Wild Wild West en het is een Wild Wild West. Het is een kwestie van mentaliteit. De meeste mensen hebben hier een andere mentaliteit dan de mensen in een koud westers land.

Hier op Statia is het niet toeristisch. En misschien is het niet eens zo slecht dat, volgens horen zeggen en maar met een paar kleine voorbeeldjes aan te tonen, twee belangrijke leden van het Statiaanse bestuurscollege, die uit drie personen bestaat, overigens, de toeristische ontwikkeling hebben tegengehouden. Dat ze nog meer dan de toeristische ontwikkeling hebben tegengehouden, namelijk het onderwijzen en helpen van hun kinderen, laat ik nu terzijde, want ik wil tot een POINT komen.

De Kusters family did travel out of Statia, to end this memorable vacation in a mondain place.

Sint Maarten is mondain, heeft vergane glorie tussen de nieuwste glorie. Zo zal het met Sint Maarten blijven gaan. Sint Maarten kruipt er weer bovenop en maakt wederom een groeispurt. Statia en Saba daarentegen, blijven rustig, want richten zich op kwaliteit. Voor erg rijke mensen is een tripje Statia alleen maar om naar een vijf sterren restaurant te gaan, meer dan de moeite waard. Ze besluiten misschien te overnachten. Gewoon in de Golden Era, Kingswell, The Old Ginhouse of Statia Lodge. Dat zijn de vier duurdere, Golden Era iets goedkoper, maar ook prima. Misschien slapen ze zelfs in het huis van een van de residents of Statia. Eens was er een oude dame in een klein wit huisje op de Quill, mensen konden op Statia overnachten in het huisje dat bij haar in de tuin stond. De tuin is nu nog steeds paradijselijk.

Ik zit nu in dit huis, te tikken achter de laptop, precies zoals ik het me had voorgesteld toen de Kusters Family besloot een trip to paradise te maken. Ik heb wel besloten alle deuren op slot te doen, hoewel dat belachelijk is, want ik heb drie honden die bij het minst gerinste aan het blaffen slaan. Maar goed, de voordeur kan dus helemaal niet dicht en ik werd een beetje bang. Ik heb Lot op het grote bed gelegd van de grote slaapkamer. De deur en het luik van die slaapkamer kunnen op slot.

Ik heb het huis al omschreven in een email die ik aan mijn vader schreef.

Rick noemt me weleens achterbuurt, maar ik ben een in – de – vergane – glorie – duiker.
Vergane glorie is just my thing.
Het is altijd wel een soort mode om een bar in te richten in de vergane glorie stijl. Schlemmer in Den Haag bijvoorbeeld.

Vergane glorie is vergane glorie, glorie die er eens is geweest kun je niet nabootsen. Vergane glorie voel je. Je voelt het in de Dirk Hoogenraadstraat, ook op de Zeeweg aan de rechterkant, de zonnige kant. Van die witgepleisterde huizen, soms met lelijke ijzeren balkonnetjes, die goedkoop vervangen zijn omdat dat bij vergane glorie vaak moet. Hier op de Cariben bouwt iedereen hoe hij wil. De meeste mensen bouwen handig en goedkoop en hebben Airco’s. Ik denk dat dat op gaat houden. Je huis natuurlijke ventilatie geven is veel goedkoper. Je kunt zonnepanelen op je dak plaatsen en dan heb je gratis electriciteit. Je kunt het water uit je cistern zo goed zuiveren dat je het kunt drinken, dus aan die waterleiding die komt hoef je niet veel te tappen. Je hebt wel een goed systeem voor “grijs water” om je tuintje mee te besproeien en je hebt fruitbomen en groentes in je tuin. Jammer genoeg verdoen een hoop mensen veel tijd met vergaderen. Geen idee waarom iedereen hier zo van vergaderen houdt. Wacht ik vergis me, ze houden hier helemaal niet van vergaderen! Ze houden ervan om in een commissie te zitten!
Ben er nog niet helemaal achter waarom precies.

De mail over het huis is gelezen, de verdere uitleg kan beginnen. De wens van de familie Bouman is om van deze plek een toprestaurant te maken. De managers bewonen het huis en het moet natuurlijk allemaal natuurlijk en lokaal zijn. Dat is tenminste my opinion.

Ik zit in dit huis waar David Harris heeft gewoond. Henriette heeft daar papieren en akten over. Als hier gasten kwamen, moest de dirtroad natgemaakt worden zodat de gasten niet onder het stof zouden komen te zitten. Er was een landgoed van 60.000 vierkante meter omheen dat met tractors onderhouden werd. Groot grasveld.
Vanaf het achterterras zie je twee palmen wuiven, van die palmen met veel nerven aan een blad in een donkergroene kleur.

De Acacia overheerst het landschap. Het achterterras was niet te belopen omdat de acacia’s zover gekomen zijn.

We hebben de ruimte om het achterterras gecleard. Nu krijg je een duidelijkere glimpse van de glorie die vergaan is.

Als een echt jungle huis heeft het hier ook een paar ratten.

Dat rattenverhaal ga ik in een email nog eens vertellen aan Nicky, en die email plaats ik dan hier.

David had a good time and David was rich.
Een afwasmachine, een wasmachine met droger, een shredder, waar je geloof ik van groenafval een prutje maakt dat de grond in zakt, een eenvoudige douche met een reservoir voor warm water op het dak. Zeer ingenieus en vooruitstrevend in zijn kwaliteitszin. Dat soort dingen staat voor kwaliteit: even wat moeite doen om iets te laten werken zonder extra kosten. Heel makkelijk hier.

Ik ben een vasteland kind uit Scheveningen. Uit de tijd lang nadat Scheveningen nog klein was, een vissersdorpje rond een kerkje. Iets verderop langs de kust verrezen wat badhuizen; kuuroorden voor de zeer welgestelden. Mensen kwamen per koets over de Scheveningse weg naar de kust. Over de Scheveningse weg liepen ook de visvrouwen naar de vismarkt in Den Haag. Manden vis op hun hoofd, de kou trotserend. Scheveningse meisjes waren dienstmeisjes in huizen van deftige heren en dames in het van Stolkpark of langs de Badhuisweg of Scheveningse weg.

Nog geen Statenkwartier, nauwelijks een Belgisch Park, laat staan een Harstenhoek. Duindorp en de koppelstokstraat enzo waren nog niet gebouwd en de Vogelwijk bestond uit Duinen. Ergens achter aan wat nu de Laan van Meerdervoort heet, had Mesdag zijn boerderij. De Haagse Beek volgde zijn natuurlijke weg tot aan het Binnenhof. Van Gogh heeft wat plaatjes van het landschap in die tijd geschetst. Ik weet niet of hij ook geschilderd heeft, ik dacht het wel, ik hou meer van schetsjes, maar dat terzijde.

Daar, in het vissersdorpje Scheveningen is mijn oma, waar ik zo op lijk, opgegroeid.

Waarom trouble in Paradise? Omdat Tommy is gevallen. Hoe het afgelopen is weet ik niet, komt morgen.

REAGEER [2]

eindelijk

jul 24, 02:42

eindelijk wat foto’s

van de wandeling op de Quill

van de kamer

van dansen in de kamer

van de volgende wandeling op de Quill

van de voetbalwedstrijd

en van het pizza eten

REAGEER

Lot en de ipod

jul 01, 02:07

Op de ipod staat veel Prince. One of the songs is “When Doves Cry”. Prince zingt: “Maybe I’m just like my father..” en “Maybe I’m just like my mother…”
Made a big impression on Lotje.
Ze zit nu op de veranda, haar sportoutfit van sportdag nog aan.
De sportoutfit bestaat uit de volgende kledingstukken:
Het gebloemde “onderbroekje met pijpjes” dat Erla meebracht.
De nike schoenen die haar nog te groot zijn, Rick had ze voor Jack gekocht voordat we naar Statia gingen en het waren meisjesnikes, met een roze binnenkant en een roze niketekentje aan de zijkant.
Jack heeft ze maar even gedragen en kreeg toen andere schoenen.
Jacks’ oude Corsica t – shirt.
Het sjaaltje dat Nicky haar heeft gegeven toen ze 1 jaar werd.
Nicky belde op om te vragen wat ze voor Lot moest kopen en ik wilde graag
een sjaaltje. Lotje had natuurlijk een kale kop en ik wilde een meisje van haar maken.
Het is nooit gelukt dat sjaaltje bij baby Lot om te doen, maar sinds een paar weken moet dat sjaaltje overal mee naar toe, zelfs naar school en vandaag op school deed ze hem op haar hoofd.

Met sportoutfit aan zit Lotje te spelen op de veranda, met een krijtje. Ze zegt: “Maybe I’m just like my father,” en doet alsof ze dat opschrijft.
Dan: “Maybe I’m just like my sister.”

Erg goed.

Ik noem de dingen die hier op het eiland gebeuren vaak: “OBEY!!!”
En als iets niet helemaal goed gaat zeg ik: “There’s always another day!”

REAGEER

Take the long way home.

jun 29, 12:09

Vanochtend stond ik om vier uur op. Ik heb wat dingen afgemaakt en op de USB stick gezet, ik heb de honden binnen opgesloten en toen ben ik weggegaan. Het was al licht, een uur of zes, half zeven. Ik had mijn i-pod met koptelefoon mee en ben naar Whitewall gelopen. Daar op Whitewall is mijn laptop in reparatie, het beeldscherm is gebroken. In die laptop zit het publisher programma waar ik mijn krantje mee in elkaar zet.

Alleen oude mensen tegengekomen. Een vrouw die over haar hek geleund de verte in staarde en een meneer die bij de benzinepomp op het muurtje zat. In het zuiden van het dorp liep ik langs een mangoboom. Ik heb twee mango’s opgeraapt en onderweg opgegeten. Vanaf die mango boom linksaf en na een poos loop je het dorp uit. Aan het begin van the road to Whitewall lag een zwarte kat dood in het midden van de weg. Ik liet hem liggen. Om kwart voor 8 kwam ik aan waar ik zijn moest.

De ipod was in alfabetische volgorde gegaan. Van Alicia Keyes, naar Beegees, naar the Black Crows, naar Chicago (overgeslagen) en toen van alles overgeslagen tot aan Prince. Dat is flink marcheren met Alphabet Street en met Hot Thing.

Ik werkte van 8 tot 11 en toen had ik geen zin meer. Ik besloot aan de terugtocht te beginnen.

Er was wat meer verkeer en sommige auto’s twijfelden of ze me een lift moesten geven. Maar ik gaf geen krimp, ik wilde zien hoe de tocht in de brandende hitte zou zijn. De dode kat heb ik naar de zijkant van de weg geschopt. Een grote bloedvlek bleef achter. Ik had een tientje in mijn zak, maar besloot om niks te drinken te halen bij de Chinees waar ik langsliep. Ik wilde tot aan een mangoboom komen. De mango’s waren heet. En nog steeds Prince op de i-pod.

Ik liep langs Bandit die aan zijn motor aan het werk was. Ik besloot ook aan Bandit niks te drinken te vragen. Ik hielp hem de motor recht te zetten, maakte een praatje en ging weer verder. Bij de laatste Chinees voordat je Jeems inloopt, besloot ik mijn flesje water te halen. Tenminste, dat was ik vanaf het begin van de wandeling al van plan. Ik ben daar even blijven zitten. Meneer Lopes, een van de 16 kinderen van de oude Lopes die in de jaren 60 en 70 commissioner was, zat er. “De Nederlanders komen met een groep mensen, ze hebben alles van te voren bedacht, ze nemen alle pijpen en leidingen op maat mee en binnen een paar maanden heeft Statia een water supply system. Als je niet in Nederland bent geweest weet je niet hoe de Nederlanders werken.”

Op weg naar Jeems besloot ik Paulette te bellen. Ik was dat de hele tijd al van plan om dat daar te doen. Ze zei me dat de man die nu in haar huis zit, 4 juli weggaat en dat we haar dan kunnen bellen om te kijken. Ze blijft maar denken dat we haar huis te klein zullen vinden, maar mij kan het niet schelen. Ik wil uit dit huis!

De weg langs het vliegveld naar Zeelandia is plat en er zijn geen bomen. Het was intussen 12 uur en het was heet. Mijn tenen drukten hard tegen de voorkant van mijn schoenen. Ik besloot te rennen omdat ik stijf werd van het lopen. Er is daar niemand. Je kunt huppelen, rennen, hard meezingen met de ipod, niemand ziet je.

Thuis aangekomen zaten Rick, Jack en Lot “I Robot” te kijken. In die film is Will Smith de held en er is spectaculaire actie met mooie robots.
Lot wilde liever Mary Poppins kijken, dus ben ik met haar in de kinderkamer gaan liggen. Overal in dit huis moet je airco aan, het is stikheet.
Ook een reden om zo snel mogelijk “out of this bitch” te zijn.

De afgelopen dagen hebben Rick en ik en Jack en Lot een stuk of zeven keer Mary Poppins gezien. Jack houdt van het mopje: “There is this man with one leg, Mr. Smith” “What is the name of his other leg?”. Kinderhumor.
Jack heeft een zachte stem en praat heel rustig en langzaam. Hij gebaart met zijn handen als hij praat en hij wil goed begrepen worden. Maar je moet wel heel dicht naar hem toe buigen om het te begrijpen.
Ik ben benieuwd hoe dat op school gaat.

REAGEER [1]

Lotje

jun 25, 04:43

Misschien kun je aan deze foto aflezen hoe Lotje aan het worden is.
Ik dacht eerst dat ze een beetje een krengetje zou worden, maar nee hoor!
Extravert, dat wel, het zeurderige gaat er vanaf, dat is fijn en wat blijkt: ze is een echte lieverd.
Ze geeft: veel gezelligheid en vrolijkheid. Erg fijn.
Ze is nu dol op meisjesdingetjes en loopt net als ik vroeger steeds met een laken gedrapeerd om zich heen nieuwe creaties te maken.
Erg leuk om mee te maken.

REAGEER

Young Beethoven

jun 18, 11:51

Bidden voor het optreden. Jack houdt van bidden zo te zien. Het is ook een visje, die het fijn vindt zich mee te laten voeren in de stroom. We praten veel over God en Jesus en Satan, want alle liedjes op school gaan erover en er wordt constant gebeden, elke happening op het eiland begint met een gebed (en het volkslied). Mijn geweten vertelt me dat ik tegen Jack moet zeggen dat God niet bestaat. God bestaat immers niet. Het is lastig. De kinderen worden opgevoed op school met God en Jezus die waken over hun gedrag. Ik vertel ze dat ze zelf moeten bedenken dat ze zich goed moeten gedragen. Van de duivel en God hebben we al goed opgelost omdat Bobbie van Kuifje een innerlijk gesprek heeft als hij iets naar Kuif moet brengen, maar een lekker bot ziet en zin heeft om die boodschap te laten zitten. De Jackerd is er eentje die van overgave houdt en dat is fijn als je dat hebt. Het maakt dat je goed kan genieten van de mooie dingen in het leven. Ik maak me niet druk om de consequentie van mijn uitspraak dat God niet bestaat. Ik denk dat het in het kinderzieltje net zo gaat als bij Sinterklaas. Het is fijn om te geloven ook al vermoed je dat Sint niet bestaat. En bij een visje kun je gerust met rationaliteit op de proppen komen, de feiten zijn maar een ingredient van de bouillabaisse van gevoelens en indrukken die uitmaken hoe het visje zich voelt. O Miek, kon je je maar wat beter uitdrukken. Ik denk ik neem bouillabaisse vanwege de visjes, maar het staat er weer zo klungelig op een rijtje, nee, dat kan zeker beter, maar on the other hand, who cares?

Teacher Brenda is the best. Onze school heeft geen muziekleraar, maar teacher Brenda leert alle kinderen van haar klas blokfluit te spelen. Dit groepje als vertegenwoordiging van de Bethel Methodist School was geweldig.

REAGEER

jun 17, 09:00

Jack moet donderdag optreden met de blokfluit.
Hier krijgen ze uitleg wie wanneer aan de beurt is enzo.
Who are you?, zegt Meneer Dennis…
“Statia’s young Beethoven!”, schreeuwen de kinderen.
Meneer Dennis is heel heel belangrijk voor het eiland.
Ik heb over hem geschreven in Statianews editie 8.
Te downloaden via www.statianews.com
Daar kun je ook andere leuke statiafoto’s zien.

REAGEER

Heel veel foto's

jun 04, 11:18

Heel veel foto’s in mijn camera, maar bijna niks van de kinderen.
Hier dan twee van Lotje.

lief lotje

boos lotje

REAGEER

Te snel voorbij gegaan

mei 09, 05:31

Jack wil nu iets nieuws om af te tellen.. Over hoeveel dagen komt Kuuk?

REAGEER [1]

Nog maar 1 dag...

mei 07, 10:31

Dat wordt even wennen als Bart en Erla weg zijn…
Zitten we opeens met zijn viertjes in dit huis.
Dit huis is nu nog alleen maar een druk familiehuis geweest.

We hebben het erg fijn, Bart en Erla hebben een echt vakantiegevoel en het is een hele mooie ervaring om die Stijn te zien rondrennen.
Hij is als eerste in zee als we naar het strand gaan, hij is niet bang om met blote voeten door de tuin te lopen, hij is niet bang voor de honden, niet bang voor hagedissen en het valt me op dat hij goed kan praten. Hij gebruikt namelijk bijzinnetjes. Hij kan dus een lange zin maken.

Je kunt je wel voorstellen hoe leuk dat voor ons is om die twee kereltjes mee te maken en onze kinderen door de ogen van Bart en Erla te bekijken.

Morgenavond barbeque en daarna “de stad in”, ik moet natuurlijk Erla de Smoke Allley ervaring laten ondergaan.

REAGEER [1]

mei 05, 01:03

dit was vlak voordat Danne in het zwembad viel

maandag bij Chocolate gegeten

deze kip heeft als gids gediend: hij bracht de familie naar het Mazinga viewpoint en weer terug

REAGEER [1]

ouder -